Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ,ΕΓΙΝΕ Η ΑΡΧΗ!




Δεν θυμάμαι ποιος ακριβώς το είπε : «Οι μισοί ΄Ελληνες γράφουν κι’οι άλλοι μισοί τραγουδάνε.» Αλήθεια είναι! Και προσωπικά,το βρίσκω πολύ φυσιολογικό.Είμαστε ένας λαός πλούσιος σε αντιφατικά συναισθήματα,ρωμαντισμό και καλλιτεχνικές ανησυχίες.Ακόμα κι’αυτοί που έχουν αλωθεί απ’την εποχή της υψηλής τεχνολογίας που ζούμε,κρύβουν στο βάθος ένα δεύτερο εαυτό που θάθελε πολύ να διακριθεί ,όχι
χάρη στις επιδόσεις του στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές αλλά χάρη στην όποια καλλιτεχνική του έκφραση.Αυτό είναι-η ανάγκη της έκφρασης.
Όταν μπήκα στο χώρο της δισκογραφίας κι’άρχισε να γίνεται γνωστό τ’όνομά μου,
ήξερα πάντα εκ των προτέρων,μπαίνοντας σε μια συντροφιά ,τη στιχομυθία που θ’ακολουθούσε.
-Α! Είστε στιχουργός; Κι’εγώ γράφω!!
-Α! Γράφετε στίχους;Εγώ τραγουδάω ,ξέρετε…
Η ανάγκη της έκφρασης που λέγαμε.Κάπως έτσι λοιπόν,ξεκίνησα κι’εγώ.Εκεί γύρω στα δεκατρία,από ανάγκη να εκφράσω τον έρωτά μου ,στο πρώτο αγόρι που ερωτεύτηκα.Εκείνη η πρώτη μου προσπάθεια,είχε άσχημο τέλος.Ο πατέρας μου,από δική μου απροσεξία,ανακάλυψε τους φλογερούς μου στίχους,εγώ έφαγα ένα ηχηρό χαστούκι συνοδευόμενο από τα απαραίτητα κοσμητικά και οι στίχοι μου κατέληξαν κομματιασμένοι στο καλάθι των αχρήστων,πριν προλάβουν να φτάσουν στον παραλήπτη τους.

Τα χρόνια πέρασαν,μεγάλωσα παντρεύτηκα.Απόκτησα το γιο μου κι’άρχισα να βγάζω πάνω του όλα τα συναισθηματικά μου απωθημένα,που τα μετέφραζα σε νανουρίσματα.Όταν ήρθε στον κόσμο και το δεύτερο παιδί μου,η κόρη μου,αποφάσισα ότι αρκετά κράτησε η σιωπή μου κι’ότι ήταν καιρός ν’αρχίσω να «εκφράζομαι» ξανά,βγάζοντας τα σώψυχά μου στη φόρα.
΄Αρχισα λοιπόν να γράφω στίχους.΄Εδωσα μερικούς σ’ ένα σπουδαίο λαϊκό συνθέτη
εκείνης της εποχής,τον Γιώργο Μαριωλά..Ενθουσιάστηκε. Τους μελοποίησε και τους έδωσε να τους τραγουδήσει η Θάλεια,μια επίσης σπουδαία Θεσσαλονικιά τραγουδίστρια.Τα τέσσερα πρώτα μου τραγούδια.Η αρχή είχε γίνει.Υπήρξα τυχερή και πρέπει να το παραδεχτώ.
Οι πόρτες άνοιξαν εύκολα. Με πίστεψαν οι σωστοί άνθρωποι.Συνθέτες,τραγουδιστές,παραγωγοί.
Τους ευχαριστώ και τους ευγνωμονώ όλους.Όπως τιμώ κι΄ευγνωμονώ τον κόσμο που αγάπησε τα τραγούδια μου ,τα τραγούδησε και τα τραγουδάει ακόμα.Η πορεία μου κράτησε κοντά σαράντα χρόνια.Στο τέρμα αυτής της πορείας,μετρώ γύρω στα
800 δισκογραφημένα τραγούδια.Κάποια απ’αυτά θα βρείτε  στην πολύτιμη σελίδα "Σέβη Τηλιακού η στιχουργός της καρδιάς μας"που δημιούργησε και «βάφτισε», η αγαπημένη φίλη Νάσια Δεληγιάννη!.Δεν χωράνε όλα!! Είναι τα τραγούδια που «κέντησαν» τη ψυχή και τη ζωή μου. Τα τραγούδια μου!!
Σας τα χαρίζω ,με την αγάπη μου.Κι’ ευχαριστώ για τη δική σας!
Σ.τ.
ΟΙ ΣΥΝΘΈΤΕΣ ΠΟΥ ΕΝΤΥΣΑΝ  ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΜΟΥ
                    ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥΣ


ΓΙΏΡΓΟΣ ΜΑΝΙΣΑΛΗΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΩΛΑΣ
ΝΑΚΗΣ    ΠΕΤΡΙΔΗΣ
ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΩΡΑΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ   ΧΑΤΖΗΝΑΣΙΟΣ
ΤΖΙΚ  ΝΑΚΑΣΙΑΝ
ΖΑΚ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
ΜΙΧΑΛΗΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΨΙΜΟΠΟΥΛΟΣ
ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ
ΛΕΟ ΛΕΑΝΔΡΟΣ (ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)
ΝΙΚΟΣ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΙΟΣ
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΙΤΣΙΛΑΔΗΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΙΚΑΣ
ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ
ΝΙΚΟΣ ΔΑΝΙΚΑΣ
ΝΙΚΟΣ ΒΕΝΤΟΥΡΑΤΟΣ
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΣΠΑΝΑΚΑΚΗΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΣΟΥΛΑΣ

ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΥΤΕΣ

ΘΑΛΕΙΑ
ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ
ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ
ΒΙΚΥ ΛΕΑΝΔΡΟΥ
ΜΠΕΣΣΥ ΑΡΓΥΡΑΚΗ
ΑΛΕΚΑ ΚΑΝΕΛΛΙΔΟΥ
ΛΑΚΗΣ ΤΖΟΡΝΤΑΝΕΛΛΙ
ΤΕΡΗΣ ΧΡΥΣΟΣ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ
ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ
ΤΖΕΝΗ ΒΑΝΟΥ
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΟΚΚΟΤΑΣ
ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΝΙΚΟΣ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ
ΜΑΚΗΣ ΔΕΛΑΠΟΡΤΑΣ
ΚΛΕΙΩ ΔΕΝΑΡΔΟΥ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΤΟΥΝΙΑΣ
ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΩΡΑΣ
ΜΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΑΡΔΕΛΛΗΣ
ΧΡΙΣΤΙΝΑ
ΜΑΡΙΝΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΡΑΙΚΟΥ
ΙΖΑΜΠΕΛ
ΔΑΚΗΣ
ΜΑΙΡΗ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ
ΜΑΡΙΑ ΑΛΙΦΕΡΗ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ
ΚΑΤΙΑΝΑ ΜΠΑΛΑΝΙΚΑ
ΤΟΝΥ ΚΑΙ ΒΑΝΑ ΠΙΝΕΛΙ
CHARMS
BLUE BIRDS
ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΠΕΡΡΑΚΗΣ
ΝΙΚΟΣ ΒΕΝΤΟΥΡΑΤΟΣ
ΜΑΡΙΕΤΤΑ
ΒΑΝΑ ΔΡΟΣΟΥ
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΡΟΚΑ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΩΝΑΚΗΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΕΣΗΣ

Και οι μικροί τότε
ΜΑΝΟΣ και
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΙ ΣΑΚΗΣ
Σε 3  LP με παιδικά τραγούδια

ΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ



+ ΣΠΥΡΟΣ ΡΑΛΛΗΣ
+ ΤΑΚΗΣ ΑΘΗΝΑΙΟΣ
+  ΝΑΚΗΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ



ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ
ΚΩΣΤΑΣ ΦΑΣΟΛΑΣ
ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ
ΜΑΚΗΣ ΔΕΛΑΠΟΡΤΑΣ
ΛΕΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
ΠΕΤΡΟΣ ΚΩΤΣΟΠΟΥΛΟΣ



Με απεριόριστο σεβασμό στη μνήμη τους:
+ΝΙΚΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ  -Γεν.Διευθυντής της POLYGRAM
+Το ζεύγος ΓΚΕΣΑΡ ΜΑΡΤΕΝ της MUSIC BOX
 
Σέβη Τηλιακού

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014


Όταν η μικρή μου αδελφή…

Μια αληθινή ιστορία
Σέβη Τηλιακού
Καλλιέπεια, 2007
Ένα βιβλίο κατάθεση ψυχής από την κυρία Σέβη Τηλιακού, που με τόσο απλό και άμεσο τρόπο περιγράφει τα πιο σημαντικά γεγονότα της ζωής της. Θυμάται τα παιδικά της χρόνια, τη γέννηση και όλη την πορεία της αδελφής της που λάτρευε και που δυστυχώς την έχασε στην άνιση μάχη με τον καρκίνο. Ένα βιβλίο που σε αγγίζει στην καρδιά γιατί είναι τόσο αληθινό, τόσο συναισθηματικό με σεμνότητα και αγάπη, δίνοντας όμως το μήνυμα ότι η ζωή συνεχίζεται, οι χαρές και οι λύπες είναι εδώ δίπλα μας, μας αγγίζουν, αλλά είναι στο χέρι μας να μπορέσουμε να τις προσπεράσουμε και να κρατήσουμε μόνο τις ωραίες αναμνήσεις από αυτούς που αγαπήσαμε και δεν είναι πια κοντά μας. Άλλωστε ό,τι αγαπάς δεν πεθαίνει αληθινά ποτέ, το κουβαλάμε πάντα μέσα μας!
Η ζωή για τον καθένα μας είναι οι πολύ προσωπικές μνήμες, το πως κάθε στιγμή έχει “σφραγίσει” την πορεία του…
Ξεκινώντας από το νησί της Ρόδου, αρχίζουν να ξετυλίγονται στο μυαλό περάσματα εικόνων από αναμνήσεις που περιγράφουν μια ολόκληρη εποχή. Ο καλλιτέχνης πατέρας, η ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου, ο βασιλιάς, η μεταπολίτευση, ο έρωτας… Κάθε τι που μπορεί να περιγράψεις απλά, αυθόρμητα, στέκοντας στις παιδικές, αλλά και στις μετέπειτα, μνήμες.
Η αδερφή μου ήταν πάντα μαζί. Σε κάθε μου βήμα και στιγμή, άλλοτε λίγο πιο μακριά, άλλοτε πιο κοντά. Αλλά πάντα μαζί. Κι εγώ μαζί της. Εγώ πρώτη, αυτή τελευταία και βάλαμε στη μέση τα δυο αγόρια. Οι τέσσερις μας κρατήσαμε τον κύκλο του χορού της ζωής μας κλειστό και”καλογραμμένο” κι έτσι πορευτήκαμε μέχρι την αποφράδα μέρα που ο κύκλος έσπασε. Η τελευταία έφυγε πρώτη. Δεν ήταν η σειρά της, αλλά σ’ αυτόν τον κόσμο σειρά δεν υπάρχει. Η μοίρα είναι που ορίζει και πράττει κατά τα κέφια της. Η μοίρα κι ο Θεός.